News coverage on NFSS 

Kathmandu Post:

No business like snow business

"Oct 1, 2016- I saw Julius’s Facebook profile picture with a snowboard and asked him, ‘Is that something we could do in Nepal?’,” Utsav Pathak recalls. Utsav Pathak, still in his early twenties is the chairman of the Ski and Snowboarding Foundation Nepal. While in his teens, Pathak, a resident of Charikot in Dolakha, worked as a local tour guide catering to visitors headed up to Kalinchowk. Here he crossed paths with Julius Seidenader, a German skier. “Incidentally, I had arrived at Charikot with the mind of hiking up to Kalinchowk. There we ran into a group of locals (Pathak being one of them) who informed us that we were really late in the season and shouldn’t chance the hike.  We ended up staying in Charikot for ten days,” says Julius. While in town, the two began researching the possibility of starting snowboarding and skiing in Nepal and stumbled on previous instances where the adventure sport had been attempted in the country.Attempts to introduce skiing had been undertaken as early as 1950s, although bearing little fruit. The Nepal Ski Association was established in the 90s, in part because of skiers, looking to explore new tracks for backcountry skiing, trickling into the country. The project was shelved once the Maoist insurgency escalated. Despite being famed for its mountains, skiing as a recreational sport is still largely unexplored in the country. Nepal’s high snow-line means that any skiing ventures would most likely have to be seasonal, while the remoteness of locations and the lack of infrastructure would further limit possibilities. But the same conditions in turn should be marketable to willing adventurers. Helicopter skiing, offered by some private companies in Nepal to niche western enthusiasts, for instance, underscores how the exotic appeal of skiing in the Himalayas could be tapped in the future.   Recently, the Skiing and Snowboarding Foundation (NFSS) was established with the goal of exploring possibilities of ski tourism and training enthusiasts.  In February this year, NFSS conducted a three-week pilot training camp in Naa Village, in Rowaling with five foreign trainers, and 21 trainees, three of them women, which included mountaineering, and trekking guides, as well as students of Nepal Academy of Tourism and Hotel Management (NATHM). One of the women participants, Fenchoke Chuttin Sherpa, says that though just beginning, she wants to participate in the next edition of the Winter Olympics in snowboarding. Till date, Nepal’s representation in the Olympics has only been in the skiing category. Out of the two athletes that have represented the country in four Winter Olympics games, Dachhiri Sherpa has participated in three. In the 2014 Sochi games, Dachhiri, Nepal’s sole representative (who was joined by seven delegates), brought up the rear at the 15 km Cross Country Skiing, bettering the time of only Roberto Carcelen, a Peruvian skier. Nepal Ski Foundation has also initiated skiing trainings for high altitude mountain guides in partnership with the Nepal government and ski instructors of Switzerland and France. As part of the programme, recently some of the most experienced high altitude mountain guides went to train on ski slopes in Switzerland. Till date only a handful of Nepali guides have been recognised internationally, both by the IFMGA (International Federation of Mountain Guides Association) and UIAA (Union Internationale des Associations d’Alpinisme, (International Climbing and Mountaineering Federation). Pathak remains optimistic that ski slopes can be brought to Nepal and that the sport can be converted into a viable business. According to him, NFSS has plans to initiate a skiing school out of a permanent location in the next three years. In December, NFSS will be launching a beginner’s course in the Langtang Valley, as it is one of the most accessible locations in terms of transportation and given its existing infrastructure. NFSS also plans to host another course in Rolwaling in February, 2017. “The courses will be for free, with the participants needing to pay for their food and lodging. More than profits, we are looking to inculcate a skiing culture in the country,” says Seidenader. NFSS has been procuring their equipment through donation drives that have seen skiing enthusiasts from all over the world contribute. Seidenader also believes that far-western regions like Humla and Jumla have great potential for skiing, but remain untapped because of the remoteness of the terrain and the lack of infrastructure. For now, NFSS have identified Rolwaling in Dolakha, Langtang Valley in Rasuwa, and Mera Peak in Solukhumbu as possible skiing areas. And with interest among the youth peaking, and students who dabbled in the sport while abroad returning, it might not be too far-fetched to imagine skiing as a viable sport and business in the country and Nepali athletes a permanent fixture at the Winter Olympics."

http://kathmandupost.ekantipur.com/news/2016-10-01/no-business-like-snow-business.html

Himalaya Story of the Young Skiers and NFSS

"Started From 1 Feb to 21 Feb 2016, NFSS (Ski and Snowboarding Foundation Nepal) organized one of the longest and biggest ski and snowboarding training camp in collaboration with Julius Seidenader (a German citizen). NFSS is a non-profitable and non-governmental organization legally registered with the government. The training camp was first time organized in Nepal. Naa village was chosen as the spot for the training camp. Naa village is a beautiful place with wonderful sceneries located in Dolakha District. This place spreads wider through the Rolwaling Conservation Area. The training camp was led by five foreign trainers along with team of 28 trainee. The training group was comprised of mountain guides, trekking guides and students of travel and tourism from NATHM College.

The training camp was named SKI FOR NEPAL with an objective to promote tourism and produce skilled Ski trainers. The camp was also focused on spreading the message about Nepal ass a safe destination for any travelers, trekkers, tourist and visitors.

Utsav Pathak, the chairman of NFSS and tourism student of NATHM believes that NFSS student can see some gold medalist from Nepal till 2020 in winter Olympic Games. ‘It was one of the revolutionary steps taken in the development of ski and snowboarding in Nepal’, Utsav Pathak shares his experiences. He is also a ski trainee.

It was youth effort to conduct the huge event. Youth group contacted with foreign trainers and arranged the necessary ski gears. All the arrangement was done and 21 days long Ski camp was achieved. Every Member of NFSS are also learning Ski and Snowboard to become a successful ski and snowboard instructor. Also another Trekking company Himalayan Ski Trek also supported NFSS for the event by providing some equipment.

Julius Seedeater was the master of all the event. Utsav Pathak and Julius Seedeater planned the event to be organized in the remote area of Dolakha district.  Julius arranged all the necessary gears and ski equipment. He put his effort to teach Nepalese people about ski. He landed in Nepal on 29 Jan, 2016 with his team. His team included four ski and snowboard instructor, a journalist and a documentary team.

The journey started from Kathumandu to Gongar khola with a bus ride via Charikot. Upper Tamakoshi Hydro Power Project is under construction in the Gongar Area. It takes 3 days trek to reach Naa village through least famous Gaurishankar Trail from Gongar. The pathway goes through various villages. Simi Gaun, Dongham, Kyalche, Surmuchey and Beding are the village that must be passed to reach the Naa Village. Naa village is situated at the height of 4200 metres. Naa Village is surrounded by the beautiful mountains. This valley includes steep slope required for ski or snowboarding.

The whole team spend 21 days in the Himalayas. The weather was very challenging to the group. But the attachment and dedication to achieve something was not dead. The continuous effort and the positive spirit of the group help them to gain the achievement. Julius and his friends contributed a lot to promote Nepalese tourism. They see many places in Nepal with higher tourism values. They have a vision to support all the sectors and promote good tourism in Nepal. Later, the team was honored by Tourism Minister Mr. Ananda Prasad Pokharel in Nepal tourism Board. The team got its reward for the achievement. Hard work really pays off.

Despite having eight of the world’s highest peak out of ten, Nepal does not have even single ski resort. Even if you have got enough passion to ski or either snowboard in mountains of Nepal it is very difficult to find the necessary gears.

There are other steep valleys in Western part of Nepal eligible for snow related activities. Lack of transportation and other infrastructures has made it difficult for research in those places. Internal affairs in NTB and unstable government has always hindered the tourism development in Nepal. Organization like NFSS & Himalayan ski trek are conducting research activities. They are planning to organize such events in Meera and Dhampus peak to train Nepalese youths in ski and snow boarding. NFSS shares their vision to establish Ski school in near future to train Nepalese skiers for rescue operation in mountains emergency. Ski has also great future in Nepal. Rafting was an unknown activity in Nepal about ten years ago. Now Rafting runs and is famous in almost nine rivers of Nepal. Nepal can be the luxurious destination of ski during vacation for many ski lovers. If all the sectors can unite to work for such events collaborating with youth, then Nepal can have bright future in coming days."

http://www.egaurishankar.com/2016/07/5558

Deutsche Welle:

The highest ski school in the world

"Certainly they won’t be the most elegant skiers on Mera Peak, but motivation and enthusiasm will surely not be missing. Six Nepalese mountain guides have set out to ski down the 6476-meter-high “trekking peak” in Nepal in September. They will be accompanied by two ski instructors from Europe, German Julius Seidenader and Austrian Michael Moik. What’s remarkable: The Nepalese have been for the very first time on skis only last February. “I am confident that they will be able to ski down along with us,” says Julius.

Adolescent folly

These Nepalese mountain guides have already gained their first skiing experience at an “almost six-thousander”. After their three-week ski training near the village Naa at 4,200 meters in Rolwaling in February, they ascended the 5,925-meter-high Ramdung Go with touring skis and skied from the summit to the valley. “They did a good job,” told me Julius, who had mounted the ski course along with some Nepalese friends. “It was certainly a bit of adolescent folly to ski down their first 6000er after only three weeks training. But they managed it without broken bones and all reached the valley unhurt.”

The 24-year-old is one of the founding members of the “Ski and Snowboarding Foundation Nepal”, which has set the goal of teaching young Nepali skiing, snowboarding and ski touring. “I’m not a crazy European who enforces his ideas on Nepali people,” Julius makes clear. “It was a Nepalese idea and it will be implemented there. The guys are totally motivated.” His Nepalese friend Utsav Pathak, who is studying tourism in Kathmandu, had told him his idea, says Seidenader: “We wanted to work with young people and to teach also girls skiing and snowboarding what has happened never before in Nepal.” So last February in Rolwaling, about 30 young Nepali were standing for the very first time on skis, under the guidance of five ski instructors from Germany, Austria and Switzerland, in rather bad snow conditions. “The first ski school in Nepal and the highest in the world,” the initiators of the project cheered. The equipment, 25 pairs of used skis and four snowboards, had been donated.

Nepali people want to work as ski guides

The young people involved in the project dream of opening up a new branch of tourism for Nepal. “We don’t want ski alpinism as we have here in Europe with ski lifts and snow cannons,” says Julius, who comes from Munich and is now studying in Vienna. “We are striving for sustainable tourism and focus on ski touring.” Their long-term goal is to train Nepali people as ski instructors and also to offer skiing skills to local mountain guides. “Nepali people find it cool if they, in the long term, get the opportunity to work as ski guides,” says Seidenader.

There are already trekking agencies who offer ski expeditions in Nepal, for example on Mera Peak. But they are not led by local but by foreign mountain guides with ski experience. There are many options for ski touring in Nepal, for instance in Dolpo in the far west of the country, but there still lacks the necessary infrastructure, says Julius. “We need the ability to sit still and be patient” – and they need money: The “Ski and Snowboarding Foundation Nepal” has launched a crowdfunding for their project on the Internet.

Before Julius will return to Nepal in September, he will make a stopover in Dubai. The head of the local skiing hall contacted him: “He said there were already Nepalese ski instructors: in his skiing hall. And they would like to work in a ski school in Nepal for a few weeks per year. For free!”

http://blogs.dw.com/adventuresports/2016/08/25/the-highest-ski-school-in-the-world/


Medianp.com:

पर्यटनको नयाँ ‘प्रोडक्ट’ स्कीको व्यवसायिक प्रवर्द्धन 

"सिबी अधिकारी, काठमाडौँ, २० असोज । सर्वोच्च शिखर सगरमाथासहित अग्ला हिमाल र चुलीको पहिचान बोकेको नेपालमा पर्यटनको नयाँ आकर्षणका रुपमा स्की खेलको व्यवसायिक अभ्यास सुरु भएको छ । साहसिक पर्यटनको आधार रहेको स्की हिउँमा चिप्लिएर खेलिने साहसिक एवम् रोमाञ्चक खेल हो । यसको व्यावसायिक प्रवर्द्धनका लागि सरकारी तथा निजी क्षेत्र लागिपरेका छन् ।

हिमालको आधारशिविर, चुली एवम् हिमाली क्षेत्रमा हिउँ पाइने भएकाले स्की तथा स्नोबोर्डिङ खेलको विकास गरेर पर्यटक आकर्षित गर्न नेपाल माउन्टेन एकेडेमी र स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान नेपालमा आबद्ध युवा लागिपरेका हुन् । उनीहरुले विदेशीको सहयोगमा तालिम चलाउँदै स्की स्कुल स्थापनाको काम पनि अघि बढाएका छन् ।

यो प्रयासलाई साथ दिएका छन् जर्मनीका जुलियस सेइडेन्डर र ज्याकोव थाउले । क्यानडाबाट अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त जुलियस स्की र स्नोबोर्डिङ तथा ज्याकोव स्नोबोर्डिङका प्रशिक्षक हुन् ।

नेपालमा स्की तथा स्नोबोर्डिङसम्बन्धी प्रशिक्षण दिँदै आउनुभएका जुलियसले स्कीका लागि नेपाल उपयुक्त गन्तव्य भएको बताए । ‘स्की तथा स्नोबोर्डिङका लागि नेपाल सम्भावनायुक्त गन्तव्य हो । नेपालमा पर्यटक आकर्षित र प्रवर्द्धन गर्ने साहसिक खेलका रुपमा विकास गर्न सकिन्छ, यसका लागि दक्ष जनशक्ति उत्पादन गर्न जरुरी छ’ – जुलियसले भने ।

अष्ट्रियासहितका देशमा स्की सिकाउने गरेका जुलियसले नेपालको हिमाली क्षेत्रमा प्राकृतिकरुपमै मुख्य हिउँ पाइने भएकाले साहसिक खेलका रुपमा यसको विकास गर्न सकिने धारणा राखे ।

उनीसहितको टोलीले हालै सोलुको मेरा पिक (६४६५ मिटर) मा छजना पदयात्रा पथप्रदर्शकलाई २० दिने स्कीे तालिम दिएको छ । पहिलो स्की एक्सपिडिसनमा नेपाल माउन्टेन एकेडेमीले सहयोग गरेको थियो । मेरा ला भञ्ज्याङबाट चुलीतर्फ भएको प्रशिक्षणमा हिउँ पहिरोमा गरिने उद्धारसहित खेलको व्यावहारिक पक्षबारे प्रशिक्षण दिइएको प्रतिष्ठानका कोषाध्यक्ष सुरज काफ्लेले बताए ।

‘एक प्रकारको यन्त्र (डिभाइस) समेत हुने भएकाले आरोही हिउँमा पुरिँदा पत्ता लगाउन सकिनेखालको उद्धार विधि र स्की एवम् स्नोबोर्डिङका नयाँ र पुराना तारिकासहितको प्रशिक्षण दिइँन्छ’, काफ्लेले भने । यसका लागि झन्डै रु आठ लाख खर्च भएको छ ।

प्रतिष्ठानको अगुवाइमा गत फेबु्रअरीमा ३५ पथप्रदर्शक तथा होटल व्यवस्थापनका विद्यार्थीलाई स्कीसम्बन्धी तालिम दिइएको थियो । आगामी मङ्सिरमा ‘लाङ्टाङ हिमालय स्की ट्रेल’ र माघमा दोलखाको रोलवालिङ वा अन्नपूर्ण वेस क्याम्पमा आयोजना गरिने कोषाध्यक्ष काफ्लेले बताए ।

स्कीको व्यावसायिक सम्भावना रहे तापनि त्यहाँसम्म पुग्ने सडक सुविधा नहुनु, स्कीबारे जनचेतना अभिवृद्धि र जनशक्ति अभावजस्ता चुनौती छन् । पश्चिमी संस्कारको स्की खेल युरोप र अमेरिकाका साथै पछिल्लो समय एसियाका कतिपय देशमा विकसित भएको पाइन्छ, अहिले चीन र भारतले पनि यसको व्यावसायिक खेल सुरु गरेका छन् ।

स्कीको व्यावसायिक सम्भावनालाई मध्यनजर गरी माउन्टेन एकेडेमीले पूर्वाधार निर्माणका काम अघि बढाएको छ । एकेडेमीकीका कार्यकारी निर्देशक लाक्पा फुटी शेर्पाले नेपालमा दुई वर्षदेखि स्कीको सम्भाव्यता अध्ययन गरी १७ जनालाई तालिम दिइएको बताए ।

‘नेपालमा हिमाल छन् तर यहाँ के कस्ता गतिविधि हुन्छन् भन्ने संसारलाई थाहा छैन, त्यसैले भविष्यमा स्की पर्यटनको ठूलो सम्भावना छ, यो पर्यटक बढाउने आधार हो’– उनले भने ।

के हो स्की तथा स्नो बोर्डिङ

स्की धेरैथरिका छन् यो हिउँमा चिप्लेटी खेल्ने साहसिक तर रोमाञ्चक खेल हो । यो खेलका लागि कुनै उमेर समूह पेसाले छेक्दैन । हिउँपर्ने स्थान जहाँ पनि खेल्न सकिन्छ । खेलका लागि स्की स्किन, स्की स्टिक, स्की बुट, स्नोबोर्डजस्ता सामग्री आवश्यक पर्छ ।

हिमाली देश नेपालमा स्कीको प्रचुर सम्भावना रहेकाले वर्षको छ÷सात महिना हिउँ पर्ने ठाउँमा स्कुल नै खोल्ने प्रयास भएको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष उत्सव पाठकले बताए । सन् २०११ मा जुलियस र ज्याकोवले पहिलोपटक नेपालमा स्कीको सम्भावनाबारे अध्ययन गरेका थिए । रासस."

http://medianp.com/2016/10/101485.html


पर्यटनको नयाँ ‘प्रोडक्ट’ स्कीको व्यावसायिक प्रबद्र्धन सुरु

" सर्वोच्च शिखर सगरमाथासहित अग्ला हिमाल र चुलीको पहिचान बोकेको नेपालमा पर्यटनको नयाँ आकर्षणका रुपमा स्की खेलको व्यावसायिक अभ्यास सुरु भएको छ । 
   
  साहसिक पर्यटनको आधार रहेको स्की हिउँमा चिप्लिएर खेलिने साहसिक एवम् रोमाञ्चक खेल हो । यसको व्यावसायिक प्रवद्र्धनका लागि सरकारी तथा निजी क्षेत्र लागिपरेका छन् । 
   
  हिमालको आधारशिविर, चुली एवम् हिमाली क्षेत्रमा हिउँ पाइने भएकाले स्की तथा स्नोबोर्डिङ खेलको विकास गरेर पर्यटक आकर्षित गर्न नेपाल माउन्टेन एकेडेमी र स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान नेपालमा आबद्ध युवा लागिपरेका हुन् । उनीहरुले विदेशीको सहयोगमा तालिम चलाउँदै स्की स्कुल स्थापनाको काम पनि अघि बढाएका छन् । 
   
  यो प्रयासलाई साथ दिएका छन् जर्मनीका जुलियस सेइडेन्डर र ज्याकोव थाउले । क्यानडाबाट अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त जुलियस स्की र स्नोबोर्डिङ तथा ज्याकोव स्नोबोर्डिङका प्रशिक्षक हुन् ।

नेपालमा स्की तथा स्नोबोर्डिङसम्बन्धी प्रशिक्षण दिँदै आउनुभएका जुलियसले स्कीका लागि नेपाल उपयुक्त गन्तव्य भएको बताए।    
  “स्की तथा स्नोबोर्डिङका लागि नेपाल सम्भावनायुक्त गन्तव्य हो । नेपालमा पर्यटक आकर्षित र प्रवद्र्धन गर्ने साहसिक खेलका रुपमा विकास गर्न सकिन्छ, यसका लागि दक्ष जनशक्ति उत्पादन गर्न जरुरी छ”  जुलियसले भने। 
   
  अस्ट्रियासहितका देशमा स्की सिकाउने गरेका जुलियसले नेपालको हिमाली क्षेत्रमा प्राकृतिकरुपमै मुख्य हिउँ पाइने भएकाले साहसिक खेलका रुपमा यसको विकास गर्न सकिने धारणा राखे। 
   
  उनीसहितको टोलीले हालै सोलुको मेरा पिक (६४६५ मिटर) मा छ जना पदयात्रा पथप्रदर्शकलाई २० दिने स्की तालिम दिएको छ । 
   
  पहिलो स्की एक्सपिडिसनमा नेपाल माउन्टेन एकेडेमीले सहयोग गरेको थियो । मेरा ला भञ्ज्याङबाट चुलीतर्फ भएको प्रशिक्षणमा हिउँ पहिरोमा गरिने उद्धारसहित खेलको व्यावहारिक पक्षबारे प्रशिक्षण दिइएको प्रतिष्ठानका कोषाध्यक्ष सुरज काफ्लेले बताए। 
   
  “एक प्रकारको यन्त्र (डिभाइस) समेत हुने भएकाले आरोही हिउँमा पुरिँदा पत्ता लगाउन सकिनेखालको उद्धार विधि र स्की एवम् स्नोबोर्डिङका नयाँ र पुराना तारिकासहितको प्रशिक्षण दिइँन्छ । ”  काफ्लेले भने। यसका लागि झन्डै आठ लाख रुपैयाँ खर्च भएको छ । 
   
  प्रतिष्ठानको अगुवाइमा गत फेब्रुवरीमा ३५ पथप्रदर्शक तथा होटल व्यवस्थापनका विद्यार्थीलाई स्कीसम्बन्धी तालिम दिइएको थियो । आगामी मङ्सिरमा ‘लाङ्टाङ हिमालय स्की ट्रेल’ र माघमा दोलखाको रोलवालिङ वा अन्नपूर्ण वेस क्याम्पमा आयोजना गरिने कोषाध्यक्ष काफ्लेले बताए। 
   
  स्कीको व्यावसायिक सम्भावना रहे तापनि त्यहाँसम्म पुग्ने सडक सुविधा नहुनु, स्कीबारे जनचेतना अभिवृद्धि र जनशक्ति अभावजस्ता चुनौती छन् । 
   
  पश्चिमी संस्कारको स्की खेल युरोप र अमेरिकाका साथै पछिल्लो समय एसियाका कतिपय देशमा विकसित भएको पाइन्छ, अहिले चीन र भारतले पनि यसको व्यावसायिक खेल सुरु गरेका छन् । 
   
  स्कीको व्यावसायिक सम्भावनालाई मध्यनजर गरी माउन्टेन एकेडेमीले पूर्वाधार निर्माणका काम अघि बढाएको छ । 
   
  एकेडेमीकीका कार्यकारी निर्देशक लाक्पा फुटी शेर्पाले नेपालमा दुई वर्षदेखि स्कीको सम्भाव्यता अध्ययन गरी १७ जनालाई तालिम दिइएको बताए। 
   
  “नेपालमा हिमाल छन् तर यहाँ के कस्ता गतिविधि हुन्छन् भन्ने संसारलाई थाहा छैन, त्यसैले भविष्यमा स्की पर्यटनको ठूलो सम्भावना छ, यो पर्यटक बढाउने आधार हो” – उनले भने।  
   
  के हो स्की तथा स्नोबोर्डिङ 
   
स्की धेरैथरिका छन् यो हिउँमा चिप्लेटी खेल्ने साहसिक तर रोमाञ्चक खेल हो । यो खेलका लागि कुनै उमेर समूह पेसाले छेक्दैन । हिउँपर्ने स्थान जहाँ पनि खेल्न सकिन्छ । खेलका लागि स्की स्किन, स्की स्टिक, स्की बुट, स्नोबोर्डजस्ता सामग्री आवश्यक पर्छ"

http://kinmel.setopati.com/paryatan/39097/


अब नेपाली हिउँमा पनि स्की सरर

"हिउँमा चिप्लिएर खेलिने साहसिक खेल स्कीको विकास एवम् प्रवद्र्धनको प्रयास सुरु भएको राससले जनाएको छ ।

हिमालको आधारशिविर, चुली एवम् हिमाली क्षेत्रमा हिउँ पाइने भएकाले स्की खेलको विकास गरेर पर्यटक आकर्षित गर्न स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान नेपालमा आबद्ध युवाले विदेशीको सहयोगमा तालिम चलाउँदै स्की स्कुल स्थापनाको कामअघि बढाएका छन् ।

यस कार्यमा जर्मनीका २४ वर्षीय जुलीयस सेईडेन्डर र ज्याकोव थाउ लागिपरेका छन् । क्यानडाबाट अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त इजाजत पत्र लिएका जुलियस स्की र स्नोबोर्डिङ तथा ज्याकोव स्नोबोर्डिङका प्रशिक्षक हुन् ।

साहसिक खेलका रुपमा विकास गर्न सकिन्छ,” तेस्रो पटक नेपाल आएका जुलियसले रासससँग भने ।

हिमाली क्षेत्रमा प्राकृतिक रुपमै मुख्य सिजनमा हिउँ पाइने भएकाले साहसिक खेलको रुपमा यसको विकास गर्न सकिने जुलियसको धारणा छ । उनले सिजनमा अस्ट्रियासहितका देशमा स्की सिकाउने गरेका छन् ।

उनीसहितको टीमले सोलुको मेरा पीकमा (६४६५ मिटर) बुधबारदेखि पदयात्रा पथप्रदर्शक छ जनालाई २० दिने स्कीको तालिम दिन थालेको छ । पहिलो स्की नेपाल एक्सपीडिसनमा माउन्टेन एकेडेमी नेपालले सहयोग गरेको छ । मेरा ला भञ्ज्याङबाट चुलीतर्फ हुने प्रशिक्षणमा हिउँ पहिरोमा गरिने उद्धारसहित खेलको व्यवहारिक पक्षबारे प्रशिक्षण दिइने प्रतिष्ठानका कोषाध्यक्ष सुरज काफ्लेले बताए ।

“एक प्रकारको यन्त्र (डिभाइस) समेत हुने भएकाले आरोही हिउँमा पुरिदा पत्ता लगाउन सकिने खालको उद्धार विधि र स्की एवम् स्नोबोर्डिङका नयाँ पुराना तौरतारिका, सीप र ज्ञान दिइन्छ,” कोषाध्यक्ष काफ्लेले भने । यसमा झन्डै रु पाँच लाख बढी खर्च लाग्नेछ ।

राससका अनुसार खेलमा आवश्यक स्की स्कीन, स्की स्टीक, स्की बुट, स्नोबोर्ड जस्ता सामग्री जर्मनी, अष्ट्रेलिया, स्वीट्जरल्यान्डबाट सहयोग आएको छ । आउँदो डिसेम्बर र फेब्रुअरीमा ६ विदेशी प्रशिक्षकसहित लाङटाङ र रोल्वालिङमा थप तालिम गर्ने योजना छ । हिमालयन स्की ट्रेडर्ससँग मिलेर स्की महाेत्सव गरिनेछ ।

सन् २०११ मा जुलियस र ज्याकोव पहिलोपटक नेपाल घुम्न आएका थिए । दोलखाको चरिकोटमा सिसारकर्स ब्यान्डका उत्सव पाठक, सुरज काफ्लेसहितका गीतसङ्गीतमा रमाइरहेका युवालाई कालिञ्चोक जाने बाटो सोध्न पुगे । उनीहरूले ढिला भएकाले कालिञ्चोक पुग्न नसकिने भन्दै भोलिपल्ट जान सुझाए । तर भोलिपल्ट ती दुई विदेशी कालिञ्चोक जानुको साटो दुईहप्ता चरिकोटमै बसेर गीतसङ्गीतमा रमाउँदै घुमफिर गरी घर फर्के ।

सामाजिक सञ्जालमा जुलियसले स्की खेल्दै गरेको फोटो राखेपछि हिमाली क्षेत्रका दोलखाली युवाले आफूहरूलाई पनि स्की खेलको रहर भएको बताए । त्यसपछि स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान खोलेर सन् २०१६ को जनवरीमा रोल्वालिङ गौरीशङ्कर संरक्षण क्षेत्रको च्छो रोल्पा नजिकै चार हजार ३०० मिटर उचाइको नाँ मा २५ जनालाई तालिम दिएको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष उत्सव पाठकले बताए ।

तीनहप्ते निःशुल्क सो तालिममा विद्यार्थी, हिमाल तथा पदयात्रा पथप्रदर्शक सहभागी थिए । तालिममा करिब रु २० लाख खर्च लागेको थियो ।

पाठकले बताउनुभयो । भारतको उत्तराखण्ड, हिमाञ्चल, काश्मिर, पाकिस्तान, अफगानिस्तान, काजकिस्तानलगायतका देशमा यस्ता प्रशिक्षण स्कुल एवम्रि सोर्ट समेत रहेको सन्दर्भमा नेपालमा पनि यसको खाँचो अाैंल्याइएको हो ।

दशपटक सगरमाथा चढेका कीर्तिमानी आरोही फुर्वा तेन्जिङ शेर्पाले दोलखा क्षेत्रमा स्कुल स्थापना गर्ने भएमा जग्गाको लागि सहयोग गर्ने बताउनुभयो । “राम्रो हिउँ पर्ने ठाउँ चाहिन्छ, साहसिक खेलको रुपमा नेपालमा यसको विकास जरुरी छ,” शेर्पाले भन्नुभयो ।

दोलखा, सोलु, मनाङ वा रोल्वालिङ सम्भावित क्षेत्र भए पनि स्कुल स्थापना गरिने ठाउँको टुङ्गो लागेको छैन । नयाँ भवन बनाउने वा भइरहेको भवनमा पूर्वाधार खडा गर्ने पनि टुङ्गो लागेको छैन । तर लगानी जुटाउन इन्टरनेटमा विश्वव्यापी रुपमा ‘क्राउड फन्डिङ’ अभियान सुरु गरिएको जुलियसले जानकारी दिए ।

“स्की स्कुल स्थापना गरेर नेपाललाई स्की खेलको उत्कृष्ट गन्तव्य बनाएर पर्यटन प्रवद्र्धनमा मद्दत गर्छौं,” जुलियसले भने ।"

http://www.bikastimes.com/?p=9096

नेपालमा साहसिक खेल स्कीको विकास गर्न विद्यालय खोलिने

"काठमाडौ । अग्ला हिमाल र चुली प्रशस्त रहेको नेपालमा हिउँमा चिप्लिएर खेलिने साहसिक खेल स्कीको विकास एवम् प्रवद्र्धनको प्रयास सुरु भएको छ ।

हिमालको आधारशिविर, चुली एवम् हिमाली क्षेत्रमा हिउँ पाइने भएकाले स्की खेलको विकास गरेर पर्यटक आकर्षित गर्न स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान नेपालमा आबद्ध युवाले विदेशीको सहयोगमा तालिम चलाउँदै स्की स्कुल स्थापनाको कामअघि बढाएका छन् ।

यस कार्यमा जर्मनीका २४ वर्षीय जुलीयस सेईडेन्डर र ज्याकोव थाउ लागिपरेका छन् । क्यानडाबाट अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त इजाजत पत्र लिएका जुलियस स्की र स्नोबोर्डिङ तथा ज्याकोव स्नोबोर्डिङका प्रशिक्षक हुन् ।

“स्की तथा स्नोबोर्डिङ नेपालमा पर्यटक आकर्षित र प्रवद्र्धन गर्ने साहसिक खेलका रुपमा विकास गर्न सकिन्छ,” तेस्रो पटक नेपाल आएका जुलियसले रासससँग भने । हिमाली क्षेत्रमा प्राकृतिक रुपमै मुख्य सिजनमा हिउँ पाइने भएकाले साहसिक खेलको रुपमा यसको विकास गर्न सकिने जुलियसको धारणा छ । उनले सिजनमा अस्ट्रियासहितका देशमा स्की सिकाउने गरेका छन् ।

उनीसहितको टीमले सोलुको मेरा पीकमा (६४६५ मिटर) बुधबारदेखि पदयात्रा पथप्रदर्शक छ जनालाई २० दिने स्कीको तालिम दिन थालेको छ । पहिलो स्की नेपाल एक्सपीडिसनमा माउन्टेन एकेडेमी नेपालले सहयोग गरेको छ । मेरा ला भञ्ज्याङबाट चुलीतर्फ हुने प्रशिक्षणमा हिउँ पहिरोमा गरिने उद्धारसहित खेलको व्यवहारिक पक्षबारे प्रशिक्षण दिइने प्रतिष्ठानका कोषाध्यक्ष सुरज काफ्लेले बताउनुभयो ।

“एक प्रकारको यन्त्र (डिभाइस) समेत हुने भएकाले आरोही हिउँमा पुरिदा पत्ता लगाउन सकिने खालको उद्धार विधि र स्की एवम् स्नोबोर्डिङका नयाँ पुराना तौरतारिका, सीप र ज्ञान दिइन्छ,” कोषाध्यक्ष काफ्लेले भन्नुभयो । यसमा झन्डै रु पाँच लाख बढी खर्च लाग्नेछ ।

खेलमा आवश्यक स्की स्कीन, स्की स्टीक, स्की बुट, स्नोबोर्ड जस्ता सामग्री जर्मनी, अस्टे«लिया, स्वीट्जरल्यान्डबाट सहयोग आएको छ ।
आउँदो डिसेम्बर र फेब्रुअरीमा ६ विदेशी प्रशिक्षकसहित लाङटाङ र रोल्वालिङमा थप तालिम गर्ने योजना छ । हिमालयन स्की टे«डर्ससँग मिलेर स्की फेस्टिबल गरिनेछ ।

सन् २०११ मा जुलियस र ज्याकोव पहिलोपटक नेपाल घुम्न आएका थिए । दोलखाको चरिकोटमा सिसारकर्स ब्यान्डका उत्सव पाठक, सुरज काफ्लेसहितका गीतसङ्गीतमा रमाइरहेका युवालाई कालिञ्चोक जाने बाटो सोध्न पुगे । उनीहरुले ढिला भएकाले कालिञ्चोक पुग्न नसकिने भन्दै भोलिपल्ट जान सुझाए । तर भोलिपल्ट ती दुई विदेशी कालिञ्चोक जानुको साटो दुईहप्ता चरिकोटमै बसेर गीतसङ्गीतमा रमाउँदै घुमफिर गरी घर फर्के ।

सामाजिक सञ्जालमा जुलियसले स्की खेल्दै गरेको फोटो राखेपछि हिमाली क्षेत्रका दोलखाली युवाले आफूहरुलाई पनि स्की खेलको रहर भएको बताए । त्यसपछि स्की तथा स्नोबोर्डिङ प्रतिष्ठान खोलेर सन् २०१६ को जनवरीमा रोल्वालिङ गौरीशङ्कर संरक्षण क्षेत्रको च्छो रोल्पा नजिकै चार हजार ३०० मिटर उचाइको नाँ मा २५ जनालाई तालिम दिएको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष उत्सव पाठकले बताउनुभयो । तीनहप्ते निःशुल्क सो तालिममा विद्यार्थी, हिमाल तथा पदयात्रा पथप्रदर्शक सहभागी थिए । तालिममा करिब रु २० लाख खर्च लागेको थियो ।

हिमाली देश नेपालमा स्कीको प्रचुर सम्भावना रहेकाले वर्षको ६÷७ महिना हिउँ पर्ने ठाउँमा स्कुलनै खोल्ने प्रयास भएको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष पाठकले बताउनुभयो । भारतको उत्तराखण्ड, हिमाञ्चल, काश्मिर, पाकिस्तान, अफगानिस्तान, काजकिस्तानलगायतका देशमा यस्ता प्रशिक्षण स्कुल एवम् रिसोर्ट समेत रहेको सन्दर्भमा नेपालमा पनि यसको खाँचो आँैल्याइएको हो ।

दशपटक सगरमाथा चढेका कीर्तिमानी आरोही फुर्वा तेन्जिङ शेर्पाले दोलखा क्षेत्रमा स्कुल स्थापना गर्ने भएमा जग्गाको लागि सहयोग गर्ने बताउनुभयो । “राम्रो हिउँ पर्ने ठाउँ चाहिन्छ, साहसिक खेलको रुपमा नेपालमा यसको विकास जरुरी छ,” शेर्पाले भन्नुभयो । दोलखा, सोलु, मनाङ वा रोल्वालिङ सम्भावित क्षेत्र भए पनि स्कुल स्थापना गरिने ठाउँको टुङ्गो लागेको छैन ।

नयाँ भवन बनाउने वा भइरहेको भवनमा पूर्वाधार खडा गर्ने पनि टुङ्गो लागेको छैन । तर लगानी जुटाउन इन्टरनेटमा विश्वव्यापी रुपमा ‘क्राउड फन्डिङ’ अभियान सुरु गरिएको जुलियसले जानकारी दिए । “हामीहरु युवा छाँै काम गर्न सक्छौँ र स्की स्कुल स्थापना गरेर नेपाललाई स्की खेलको उत्कृष्ट गन्तव्य बनाएर पर्यटन प्रवद्र्धनमा मद्दत गर्छौं,” जुलीयसले भने ।"

http://www.news24nepal.tv/2016/09/12/


Ski and Snowboard Foundation Nepal - स्कि तथा स्नोबोर्डिङ  प्रतिष्ठान, नेपाल
First Ski school in Nepal